Blog over coaching, therapie en persoonlijke groei

Er zijn periodes waarin je leven van buitenaf gewoon klopt, maar waarin er van binnen iets begint te verschuiven dat je niet direct kunt benoemen, omdat het zich niet aandient als probleem, maar als een subtiele verwijdering van jezelf.

Inleiding – wat als gedrag niet het probleem is, maar onze blik wel?

In coaching en begeleiding beginnen we vaak bij gedrag. Dat is logisch, want gedrag is wat zichtbaar is in gesprekken en trajecten. Iemand werkt niet mee. Iemand haakt af. Iemand blijft stil. Iemand “zit in weerstand”.

Waarom de grens op je werk nooit zou mogen vervagen

Je doet je werk, levert resultaat en houdt je aan de regels – en toch voel je die constante spanning, onzekerheid of druk. Misschien merk je dat je energie wegloopt, je lichaam reageert met stress en je telkens net niet kunt ontspannen. Ik wil dat je één ding heel goed weet: dit is geen normale werkdruk. Dit is een vorm van extreme onveiligheid die je uitput en beperkt, zowel op het werk als thuis. De eerste stap naar herstel is het herkennen van de patronen die jou ongemerkt gevangen houden.

Herken je dit?

Je bent verdomd goed in je werk. Iedereen bouwt op je, je haalt elke deadline en je bent de rots in de branding. En precies dáár zit het probleem: je bent onzichtbaar geworden door je eigen succes. Terwijl jij de fundering stut, vliegen anderen je voorbij. Pokon voor je carrière bestaat namelijk niet, en wachten tot het ‘rustiger wordt’ is de snelste weg naar stilstand. Het is tijd om te stoppen met uitvoeren en te starten met richting geven.

Er is een specifiek soort moeheid die alleen ambitieuze professionals kennen. Het is niet de moeheid van te weinig slaap, maar de moeheid van altijd ‘aan’ staan zonder echt vooruit te komen. Je bent de motor die altijd draait, de rots in de branding die elke deadline haalt en elk gat dichtloopt. Je levert kwaliteit, je bent betrouwbaar en op papier gaat alles goed.